کد :15528 17 مرداد 1394 170 دسته : اخبار پزشکی همیار آسان طب

ریش داشتن امری تازه نیست و شواهد حاکی از آن است که از همان ابتدای پیدایش انسان ، مردان همواره ریش داشته اند همچنین ریش اعتماد به نفس آقایان را زیادتر میکند.

ریش

ریش

 ریش

 

انسان‌های اولیه ریشه خود را نمی‌تراشیدند. قدیمی‌ترین وسایل کوتاه کردن (و نه تراشیدن) ریش، که تاکنون به دست آمده‌است، مربوط به ۴۰۰۰ سال پیش است. در مصر باستان، ریش اهمیت خاصی داشته‌است. در حدود سالهای ۳۰۰۰ تا ۱۵۰۰ قبل از میلاد در مصر، ابزار و لوازمی همچون نخ طلا برای آرایش ریش به کار می‌رفته‌است. همچنین در هندوستان نیز برای تعهد پرداخت بدهی‌های خود، ریش گرو می‌گذاشته‌اند. در زمان اسکندر مقدونی، تراشیدن ریش در مقدونیه باب شد.

ریش

انسان‌های اولیه ریش خود را نمی‌تراشیدند

در ایران، نخستین بار تراشیدن ریش از دوران ساسانیان باب شد. تا پیش از آن، تراشیدن ریش برای مردان، نوعی مجازات محسوب می‌شد. در دوران هخامنشیان به وسیله انبرک و پیچیدن ریش به دور حلقه‌هایی، آن را به شکل استادانه‌ای فر می‌دادند.

با ورود اسلام به ایران، مردان مجددا به گذاشتن ریشش روی آوردند. در عصر مغول، موقتا بی اعتبار شد. پس از مغولان و تا عصر صفویه ریشش گذاشتن برای مردان فراگیر بود. در عصر صفویه و در سال ۱۰۰۷ شمسی، شاه عباس کبیر فرمان تراشیدن عمومی ریشش را صادر نمود. بر اساس این فرمان همه مردان حتی روحانیون موظف به تراشیدن ریش خود شدند. پس از دوران صفویه داشتن یا نداشتن ریش در ایران اجباری نبوده‌است. در شعر فارسی مکررا از ریش با عنوان خط یاد شده است. در ادبیات فارسی می بینیم که معشوق (که غالبا مرد است) تا وقتی که خط (ریش) بر نیاورده است زیباست و بعد از آن باید رهایش کرد چون معتقد بودند که ریش نو دمیده معشوق صورت چون ماه او را می پوشاند. دعوی خوبی تو چو باطل نشد به خط***معلوم شد که رونق گل، خار نشکند (ظهیرالدین فاریابی& 50) چنان که نیل بود مانع رسیدن چشم***به خط رخ تو امان یافت از پریدن چشم/ شب گذشته کجا بوده ای که خوابیده است*** بساط سبزهء خط تو از چریدن چشم/ (صائب)

دین و مذهب

 در بسیاری از ادیان و مذاهب، نقش مهمی دارد. زئوس، در اساطیر یونان همواره با ریشش تصویر شده‌است. در آئین سیک‌ها، ریش بخش جدایی ناپذیر هویت یک مرد بوده و بخشی از عظمت، شرافت، عزت و مردانگی یک مرد محسوب می‌شود. در آئین هندو، ریش نشانگر زندگی ساده و زاهدانه‌است.

دین یهود

در دین یهود، بر اساس آموزه‌هایی از تورات، محدودیت‌هایی برای نگهداری و تراشیدن آن وجود دارد. نوع وسیله‌ای که با آن اصلاح می‌شود، در این محدودیت‌ها دخیل است. صرفنظر از روحانیون یهودی، بسیاری از یهودیان عادی نیز حداقل طی سی روز نخست از دست دادن عزیزانشان، ریش خود را نمی‌تراشند.

دین مسیح

بسیاری از چهره‌های دین مسیحیت، از جمله عیسی مسیح با ریش. تصویر می‌شوند. در کلیسای کاتولیک در طول تاریخ داشتن ریش. و تراشیدن آن، به تناوب مجاز و ممنوع شده‌است. امروزه برخی از اعظای جوامع کاتولیک، از ریش. به عنوان یک نشانه حرفه‌ای استفاده می‌کنند. کشیشان مسیحی خاورمیانه، با تراشیدن و یا نتراشیدن ریش. خود، وضعیت تاهل خود را نمایش می‌دهند.

دین اسلام

مسلمانان داشتن این مو را سنت پیامبر اسلام می‌دانند. در میان علمای شیعه، جایز بودن یا حرمت تراشیدن آن ، محل اختلاف است. برخی از علما، مانند آیت‌الله سیستانی تراشیدن آن را به هر شکل حرام می‌دانند. برخی حفظ ریش چانه را واجب می‌دانند مثلا آیت‌الله وحید خراسانی و برای تراشیدن آن گونه حرمت قائل نیست  و آیت‌الله مکارم شیرازی نیز ریش ستاری و ریش بزی را بدون اشکال می‌داند. برخی دیگر نیز مانند آیت‌الله صانعی، به طور کلی حرمتی برای تراشیدن آن قائل نیستند.

در سال ۱۳۷۵ و همزمان با حکومت طالبان بر افغانستان، ملا محمد عمر فرمانده این گروه شبه نظامی، اعلامیه‌ای در منع تراشیدن ریش برای عموم مردان افغان صادر نمود.[۱۸]

از آنجائیکه در افغانستان گناه کبیره آشکار ریش تراشیدن و ریش قطع کردن صورت می‌گیرد در حالیکه ما اختیار کامل داریم، فتوای فتاوای عالمگیری است که هر کسیکه اختیار دارد دفع منکر بالایش واجب می‌گردد. بدین لحاظ آرزومندیم هر ولسوال در ولسوالی خویش و والی در ولایت جلسه‌های بزرگ دایر نمایند و به تمام مسلمانان به طوری جدی اعلان نمایند که هرگاه در آینده کسی ریش خویش را تراش و یا کوتاه نماید ما آنرا بندی می‌کنیم، باز حق شکایت را ندارند. یکماه وقت برایشان بدهید. بمجرد تکمیل تاریخ جزأهای کوچک برایشان داده شود. انشأالله نودوپنج فیصد اشخاص اصلاح خواهند شد.

می خواهیم ارتباط بین گذاشتن و اعتماد به نفس در مردان را بدانیم و پی به روحیات افرادی که علاقه به ریش دارند ببریم.

رویش آن یکی از نتایج ترشح تستوسترون است. داشتن ریش به مردان اعتماد به نفس می دهد

این مو داشتن امری تازه نیست و شواهد علمی حاکی از آن است که از همان ابتدای پیدایش انسان بر روی زمین، مردان همواره ریش داشته اند.

شاید تا سال 2013 توجه به ریش به اندازه اکنون نبود. امروزه در هر کوچه و خیابانی که قدم می گذاریم، هر برنامه تلویزیونی که می بینیم، بیش از قبل پی می بریم که ریش در نقطه اوج خود قرار دارد. گویی ریش به یک جریان غیر قابل کنترل مد بدل شده است.

امروزه بسیار بیشتر از 30 سال گذشته که دوران مد ریش نام گرفته بود، مردان تمایل به ریش گذاشتن پیدا کرده اند. این امر را می توان به وضوح از سلبریتی های حاضر در مراسم اسکار، همچون بن افلک و جورج کلونی تشخیص داد.

این مو داشتن نمادی از نیرومندی و اعتماد بهنفس است. ریش متناسب با صورت باعث خوش چهره به نظر رسیدن مردان می شود. آنچه که امروزه می بینیم، تلفیقی از مردانگی و مدرنیته است. شاید بتوان نام آن را ریش مدرن گذاشت.

انواع-ریش

ریش داشتن نمادی از نیرومندی و اعتماد بهنفس است

ریشی که در دهه 1970 میلادی مد شده بود، نمونه بسیار ابتدایی ریشی است که امروزه مد شده. امروزه مردانی که به ریش گذاشتن روی آورده اند، به پرپشتی و متناسب بودن ریششان بیش از خود ریش اهمیت می دهند. همچنین مرتب کردن ریش نیز به اولویت بدل شده است

تحقیقات نشان می دهد، مردان با اعتماد به نفس که خواهان نشان دادن برتری فیزیکی خود به دیگران هستند، بیش از دیگر مردان به ریشی گذاشتن علاقه دارند.

شاید بتوان رقابت تبلیغاتی تولید کنندگان لوازم اصلاح صورت را دلیلی برای غفلت از ریشش و زیبایی مردانه منحصر به فرد آن دانست. اکنون اما برترین برندهای تولید کننده لوازم اصلاح صورت نیز، در مقابل موج عظیم تمایل به ریش، تسلیم شده اند.

ریش داشتن به تنهایی کفایت نمی کند. احتمالا این جمله را بارها شنیده اید. مرتب نگه داشتن و اصلاح آن بیش از هر چیز دیگری اهمیت دارد.

اگر می خواهید با وجود ریشش داشتن، ظاهری عالی داشته باشید، باید به اصلاح موهای گردن و کنار گوشتان توجه کنید. مرطوب نگه داشتن ریش به وسیله روغن های طبیعی نیز بسیار اهمیت دارد.

 

نظرات

*

code