کد :20480 28 آبان 1394 408 دسته : اخبار پزشکی , سلامت همیار آسان طب

شیگلوز عفونت روده ای ناشی از یکی از گونه های باسیل شیگلاست که ممکنست بی علامت و یا مسبب دیسانتری باشد . اثر عوامل ضد میکروبی در درمان شیگلوز به خوبی اثبات شده است . آنتی بیوتیک ها به طور مشخص موجب کاهش مدت اسهال و دفع شیگلا در مدفوع گشته و دوره بیماری را در انواع خفیف وشدید کوتاه می نماید .

شیگلوز

شیگلوز


شیگلوز عفونت روده ای ناشی از یکی از گونه های باسیل شیگلاست که ممکنست بی علامت و یا مسبب دیسانتری باشد . دیسانتری باسیلی معمولا بیماری حاد و محدودی است که با اسهال توام با بلغم و خون ، زور و پیچ ، حساسیت شکمی و بندرت تب و استفراغ مشخص می شود و اکثر ضایعات آن در قسمت انتهایی کولون سیگموئید ورکتوم قرار دارد . شیگلوز اسهال خونی باکتریایی است .

.

درمان شیگلوز (اسهال خونی باکتریایی)

بیماری های حاصل از سوشهای گروه B و C و D شیگلا معمولا شدید و ناراحت کننده نیست اما این عفونت ها برای برخی از بیماران با شرایط خاص میتواند خطرناک باشد . نوزادان و اطفال کوچک ، افراد مسن و مبتلایان به بیماری های زمینه ای از این جمله می باشند . اسهال ایجاد شده توسط شیگلا dysenteriae 1 شدید بوده و در مواردی که درست تشخیص داده و درمان نشود مرگ ومیر آن بین 10 تا 20 درصد خواهد بود .

در تمام موارد باید دقت کافی در تنظیم آب و الکترولیت بیمار استفاده کرد . در صورت شدید بودن دزئیدراتاسیون و استفراغ ، کمبود آب و الکترولیت با استفاده از مایعات وریدی جبران می گردد.

ترکیبات آنتی اسپاسمودیک و قابض نباید بکار رود . برخی ترکیبات نظیر دی فنوکسیلات و شربت پارگوریک ممکنست حتی به علت کاهش حرکات روده ای نشانه ها را بدتر نماید و این امر شاید به علت ایجاد تاخیر در خروج میکروارگانیسم ها از روده است . دلایل قانع کننده در مورد تاثیر داروهای حاوی بیسموت یا کائولن وجود ندارد .

اثر عوامل ضد میکروبی در درمان شیگلوز به خوبی اثبات شده است .آنتی بیوتیک ها به طور مشخص موجب کاهش مدت اسهال و دفع شیگلا در مدفوع گشته و دوره بیماری را در انواع خفیف وشدید کوتاه می نماید .

مشکلی که به دنبال درمان شیگلوز با آنتی بیوتیک پیش امده است پیدایش سوشهای مقاوم شیگلا می باشد . اکنون حدود 90 درصد از شیگلاسونئی جدا شده در آمریکا به اکثر آنتی بیوتیک ها مقاوم است . عموم پزشکان معتقدند که بیمار بستری در بیمارستان باید تحت درمان قرار گیرد اما در مورد درمان مبتلایان به انواع خفیف شیگلوز بین همه پزشکان اتفاق نظر وجود ندارد . در مجموع ، پزشک با توجه به عوامل زیر می تواند در مورد درمان بیمار تصمیم بگیرد :

1-آیا حال عمومی بیمار درمان اختصاصی را ایجاب می کند ؟ بیماران مبتلا به شکل شدید یا آنهائیکه به شدت از علایم ناراحت کننده رنج می برند احتیاج به درمان دارند .

.

راه درمان شیگلوز چیست ؟

.

2-ایا عدم انجام درمان ضد میکروبی موجب افزایش احتمال انتشار میکروب می گردد ؟

حضور یک حامل شیگلا در خانواده به خصوص وقتی بهداشت فردی در سطح پائین است می تواند موجب پیدایش یک همه گیری در فامیل شود . به گزارش اسان طب  اطفال کوچک ، کسانی که با مواد غذایی و تهیه آن سروکار دارند یا کسانیکه در پانسیونها مقیم هستند میتوانند در زمانیکه خود بیمارند موجب انتقال بیماری گردند .

3-آیا ارگانیسم جدا شده از بیمار نسبت به آنتی بیوتیک بی ضرر و موثری حساس می باشد ؟

اگر ارگانیسم به دارو مقاوم باشد و یا مصرف دارو موجب افزایش تلفات بیش از حد بیماری گردد ، بیمار نباید درمان شود .

4-درمان یک بیمار مبتلا به شیگلوز ممکنست با افزایش احتمال پیدایش شیگلاهای مقاوم ، یک خطر برای بهداشت عمومی باشد . بعد از تماس با آنتی بیوتیک ها ، شیگلاها می توانند به سرعت R فاکتور را از ارگانیسم های طبیعی فلور روده کسب کرده و به انواع آنتی بیوتیک ها مقاوم گردند .

منبع :

asanteb.com

نظرات

*

code