بیماری های کلستریدیال را بشناسید - آسان طب
خانه » اخبار پزشکی » بیماری های کلستریدیال را بشناسید

بیماری های کلستریدیال را بشناسید

 کلستریدیال و کلستریدیوم ها با سیلهای گرم مثبت ، بی هوازی و تولید کننده اسپور هستند که اکثرا در طبیعت به صورت ساپروفیت زندگی می کنند . این ارگانیسم ها ممکن است به تعداد فراوان در روده انسان و حیوانات یافت شوند و تحت شرایط خاصی در بدن میزبان بیماریزا می گردند . صرف وجود کلستریدیوم ها در زخم یا سطح بدن ارزش ندارد و برای آنکه میکروب قادر به تکثیر و تولید توکسین باشد . باید شرایط خاصی در بافت فراهم گردد .

عفونت های کلستریدیال از نظر شدت و لوکالیزاسیون طیف وسیعی را تشکیل می دهند و از یک عفونت نسبتا خوش خیم زخم تا گانگرن گازی کشنده و از یک مسمومیت غذائی نسبتا خفیف تا آنتریت نکروتیک متفاوت هستند .

پیشگیری بیماری های کلستریدیال

کاربرد آنتی توکسین و داروهای ضد میکروبی در زمان بروز حادثه ، از پیدایش گانگرن گازی جلوگیری نمی کنند . دقت در انجام صحیح تکنیک جراحی فوق العاده مهم است . تمام نسوج مرده را باید برداشت و جریان خون را آزاد گذاشت . در مورد تورنیکه و گچ ها باید دقت کرد که فشار آنها سبب ایسکمی نشوند .ممکنست برخی گچ ها خود آغشته به کلستریدیوم باشد .

با طبخ غذاها  ، پرورش درست و قبل از مصرف می توان از مسمومیت غذایی کلستریدیائی جلوگیری کرد . برای نگهداری غذاهای طبخ شده باید از یخچال استفاده کرد یا آن را در دمای پیش از 60 درجه سانتیگراد قرار داد .

درمان بیماری های کلستریدیال

درمان بیماری های کلستریدیال باید سریع و قاطع باشد . تمام نسوج نکروزه را باید برداشت . اقدام جراحی سریع نه تنها به تشخیص کمک می کند بلکه با کاهش فشار نیام عضلانی و برداشتن عضلات نکروزه ممکنست از قطع اندام جلوگیری کند . اندام هایی را که امیدی به نجات آنها نیست معمولا باید قطع کرد .

به نظر عده ای از پزشکان می توان تا برطرف شدن علایم مسمومیت و مشخص شدن حد بین بافت مبتلا وسالم ، برداشتن نسوج مبتلا را به تعویق انداخت و بدین جهت از اتلاف نسوج جلوگیری کرده و گاهی نیاز به آمپوتاسیون نخواهد بود . درصورت موجود نبودن بیمارستان و امکانات مناسب در محل ، تاخیر در انتقال بیمار و جراحی عاقلانه نیست .
در مورد عفونت های رحمی نیز برخی از جراحان طرفدار هیسترکتومی هستند اما به نظر دیگران این عمل خطر را بر طرف نمی کند .

اقدامات عمومی شامل تجویز مایعات داخل وریدی ، تزریق خون وسایر اقداماتی هستند که جهت درمان همولیز ، شوک و کولاپس انجام می شوند . نارسائی کلیوی را مشابه یک نکروز توبولرجاد در اثر علل دیگر باید درمان کرد . برای جلوگیری از انتشار خونی و پخش بیشتر عفونت ، بایستی آنتی بیوتیک مصرف گردد . به گزارش آسان طب در اکثر عفونتهای کلستریدیائی درمان انتخابی پنی سیلین با دوز بالا یعنی 10 تا 20 میلیون واحد در روز از راه وریدی می باشد . در بیمارانی که به پنی سیلین حساسیت دارند می توان از کلرام فنیکل استفاده کرد .

درمان بیماری های کلستریدیال

میونکروز کلستریدیائی در بیمارانی که به عنوان پروفیلاکسی روزانه 2 تا 6 گرم سفالوتین دریافت کرده اند گزارش شده است اما Cefoxitin با دوزهای بالا بر روی کلستریدیوم پرفرنژانس و دیگر سوشها اثر درمانی رضایت بخش داشته است .

بر اساس بررسی های انجام شده ،مشخص گردید که بیش از ده درصد از کلستریدیومها به تتراسیکلین مقاوم هستند . اما در شرایط آزمایشگاه این باکتری ها عموما نسبت به کاربرنی سیلین ، کلیندامایسین و مترونیدازول حساس می باشند . آنتی توکسین پلی والان جهت خنثی کردن سموم آزاد بکار می رود ولی اثر آن به واسطه سرعت اتصال اگزوتوکسین به سلول ها محل تردید و تامل است و لذا در برخی مراکز درمانی مصرف آنرا متوقف ساخته اند .

هنگام کاربرد سرم باید احتیاطات معمول در مورد سرم های اسبی را در نظر داشت .

بعضی از پزشکان مصرف اکسیژن با فشار زیاد یعنی با فشار سه آتمسفر را به صورت یک روش درمانی فوق العاده موثر که استعمال آن باید مقدم بر جراحی و آنتی توکسین باشد توصیه می کنند اما چون امکان آن در همه جا فراهم نیست نباید جراحی را به تعویق انداخت . در صورت دخالت باسیلهای گرم منفی و استافیلوکک ، باید از آنتی بیوتیک موثر و انتخابی جهت درمان استفاده کرد .

منبع :

asanteb.com

همچنین ببینید

آلرژی کافئین

آلرژی کافئین و بررسی روش‌های درمانی موجود برای آن

بسیاری از مردم به هنگام صبح و در طول روز از قهوه استفاده می­‌کنند، کافئین …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code