کد :20613 30 آبان 1394 589 دسته : اخبار پزشکی , سلامت همیار آسان طب

کزاز بیماری حاد و غالبا کشنده ای است که در اثر اگزوتوکسین کلستریدیوم تتانی ایجاد می گردد . این بیماری سیستم عصبی با فعالیت شدید نورونهای حرکتی ، اسپاسم و انقباضات شدید عضلانی مشخص می شود .

درمان کزاز

درمان کزاز

کزاز بیماری حاد و غالبا کشنده ای است که در اثر اگزوتوکسین کلستریدیوم تتانی ایجاد می گردد . این بیماری سیستم عصبی با فعالیت شدید نورونهای حرکتی ، اسپاسم و انقباضات شدید عضلانی مشخص می شود . درمان کزاز اصول خاصی دارد که باید به آن توجه کرد .

به طور معمول بیماری اثر تخریبی روی بافت های بدن ندارد و چنانچه بیماران کزازی با اقدامات درمان کزاز برای سه هفته زنده نگهداشته شوند محتملا همگی بهبود کامل خواهند یافت .

در مرحله حاد بیماری ، انقباض و تشنجات عمومی زندگی بیمار را به خطر می اندازد و هدف از درمان که اساسا علامتی و نگهداری کننده است کاهش یا وقفه این نشانه ها و تغذیه صحیح بیمار تا گذشت دوره بیماری می باشد . مهم ترین اصول درمان کزاز بشرح زیر است :

1-حفظ و مراقبت تهویه ریوی در درمان کزاز

بیماران باید در بخش مراقبت های ویژه بستری شوند . در جریان کزاز انقباض حنجره ، انقباض عضلات بین دنده ای ، انقباض دیافراگم و ابتلای مرکز تنفسی سبب اختلال در عمل تهویه و تنفس بیمار می گردد . در چنین بیمارانی همیشه باید مراقب وضعیت تنفسی بود و به محض بروز اختلالات ، اقدامات لازم انجام گیرد . به این منظور ضروری است کلیه وسایل لوله گذاری و تراکئوستومی ، اکسیژن ، دستگاه اسپیراتور و تنفس مصنوعی در دسترس باشند . آسپیراسیون ترشحات و پاک کردن مجاری تنفسی به ویژه حلق باید به ارامی ، به دقت و با دستکش و سوند ضدعفونی شده انجام شود .

بهترین راه ارزیابی کفایت اکسیژن ، اندازه گیری Ph و گازهای خون است . تراکئوستومی نباید به عنوان یک عمل رایج مورد استفاده قرار گیرد و تنها در مواقع خطیر مانند اسپاسم حنجره و انسداد حلق بوسیله ترشحات غلیظ مقاوم به آسپیراسیون و فلج سازی عمدی دستگاه تنفسی بکار رود .

2-کنترل و یا پیشگیری از بروز انقباضات عضلانی

بیماران مبتلا به کزاز از نظر درمانی و پیش آگهی به سه گروه تقسیم می شوند :

الف – کزاز خفیف بدون تشنج و گریز انقباضی

ب-کزاز متوسط با هیپرتونوس عمومی و تشنجات خفیف بدون اختلال تنفسی که به سهولت با درمان توسط آرام بخش و شل کننده های متوسط کنترل می شوند .

ج-کزاز شدید با تشنجات واضح توام با اختلال تنفسی که به سختی کنترل می شود .

بیمار باید در محیطی آرام و بدور از هر گونه عامل تحریکی استراحت کند . داروهای آرام بخش و شل کننده عضلات مقام مهمی در درمان کزاز دارند و باید توجه داشت که اصل اساسی ، کاهش اسپاسمها و نه از بین بردن کامل آنهاست ، زیرا در این صورت خطر دپرسیون تنفسی و افزایش عوارض ریوی وجود دارد . به گزارش اسان طب برای رسیدن به این هدف و نگهداری آن در حد صحیح و مناسب دارو در حدی تجویز می گردد که بیمار به محرک های معمولی عکس العمل نشان دهد و با فراهم کردن درجات قابل قبول از راحتی برای بیمار حداقل سفتی عضلانی در اندام هاف کمر و گردن وجود داشته باشد .

3-خنثی کردن سم آزاد کزاز برای درمان کزاز

سم متصل شده سلول های عصبی ، در حقیقت خارج از دسترس ضد سم است و لذا تنها سم آزاد قابل خنثی شدن خواهد بود . دو شکل آنتی توکسین کزاز وجود دارد :

الف-آنتی توکسین هترولوگ یا سرم حیوانی که از سرم اسب یا گاو تهیه می شود .

ب-ایمونوگلوبولین هیپرایمون کزاز انسانی TIG

سرم انسانی تقریبا به طور کامل از راکسیون های جانبی ، بیماری سرم ، نوریت و فلج عاری است و ایمنی پاسیو پایدارتری ایجاد می کند . از طرف دیگر تهیه آن دشوارتر و با هزینه بیشتر همراه بوده و تنها از راه عضلانی قابل تزریق است . دور توصیه شده گاماگلوبولین انسانی در درمان کزاز 1500 تا 6000 واحد است .

درمان کزاز

4- از بین بردن مراکز تولید سم در درمان کزاز

از آنجا که زخم های عفونی و نکروزه محیط مناسبی برای رشد و تکثیر میکروب کزاز هستند ، لذا برداشتن نسوج نکروزه و تمیز کردن محل و باز گذاشتن زخم امر لازم و مفیدی است . همچنین لازم است یک آنتی بیوتیک موثر بر میکروب کزاز تجویز شود . سولفامیدها ارزشی در درمان کزاز ندارند ولی پنی سیلین و اکسی تتراسیکلین موثرند .

منبع :

asanteb.com

نظرات

*

code