کد :22544 24 آذر 1394 89 دسته : اخبار پزشکی , خانواده , روانشناسی , سبک زندگی همیار آسان طب

روانشناس نمی تواند دارو تجویز کند . وی می تواند بیماری هایی مثل اضطراب و استرس را درمان کند . اما بیماری های مثل اسکیزوفرنی هستند که گاهی بیمار خودش را بیمار نمی داند . این گونه افراد باید به روانپزشک مراجعه کنند . روانپزشک می تواند دارو تجویز کند .

فرق روانشناس و روانپزشک

فرق روانشناس و روانپزشک

فرق روانشناس و روانپزشک یکی از سوالهایی است که ذهن بسیاری از افراد را در گیر خود کرده است . اين تفاوت بايد شناخته شود . چون عدم آگاهی از آن، بیماران  را سردرگم می کند . حتي بسياري از افراد تحصيل‌كرده هم به طور دقيق این تفاوت را نمی دانند و در بسياري از برنامه‌هاي راديو و تلويزيون هم اين 2 به اشتباه به یک نام خوانده می شوند .

فرق روانشناس و روانپزشک : روانشناس

به کسی روانشناس Psychologist گفته می شود که دکتری روانشناسی داشته باشد. روانشناسان هر کدام فعالیت خاصی را انجام می دهند و وظیفه خاصی را بر عهده دارند . بعضی از روانشناسان کار مشاوره انجام می دهند. برخی، درگیر تشخیص بیماری های روانی می شوند. بعضی از آنها هم اصولاً کاری با معالجه بیماری های روانی ندارند. این دسته درگیر ارائه مشاوره به شرکت ها و سازمان ها یا انجام تحقیقات یا تدریس در دانشگاه ها و کالج ها می شوند. کلمه”سایکالاجیست” Psychologist (روانشناس)، عبارتی ثبت شده Protected است. این بدان معناست که تنها کسانی می توانند از این عبارت در کنار اسمشان استفاده کنند که توسط یک سازمان محلی قانونگذار نظیر College of Psychologists of Ontario مجوز گرفته باشند. فرق روانشناس و روانپزشک اینست که روانشناسان اجازه تجویز دارو ندارند. واقعيت اين است که روان‌شناسي يک شاخه علمي از علوم انساني است كه هدفش مطالعه رفتار انسان است. به عبارت بهتر، روان‌شناسي مطالعه رفتار و فرآيندهاي ذهني است. عمر اين رشته نسبتا كوتاه است (كمي بيش از يك قرن) اما رشد بسيار چشم‌گيري داشته است؛ به حدي كه بيش از 20 رشته تخصصي را شامل مي‌شود. بعضي از رشته‌هاي آن شامل روان‌شناسي كودك، روان‌شناسي مديريت، روان‌شناسي باليني، روان‌شناسي كودكان استثنايي، روان‌شناسي ورزش، روان‌شناسي تربيتي، روان‌شناسي صنعتي، روان‌شناسي سالمندي و… است .روان‌‌شناسي باليني را امروزه علم بهزيستي مي‌خوانند. چون در اين حوزه به انسان آموزش مي‌دهند كه چگونه فرض‌هاي غلط را در ذهن خود تصحيح کند و زندگي خوب و راحتي داشته باشد. در اصل در اين روش علت بيماري رواني ريشه‌يابي مي‌شود و با روش‌هاي مختلف مانند رفتاردرماني بيمار را معالجه مي‌كنند. فرق روانشناس و روانپزشک همچنین می تواند این باشد که  روان‌شناس، گاهي كار مشاوره هم انجام مي‌دهد. بررسي رشته‌هاي گوناگون در حوزه روان‌شناسي مشخص مي‌كند كه روان‌شناسي فقط مطالعه رفتارهاي غيرعادي يا مرضي نيست. نقش روان‌شناس معمولا درمان بيماري‌هايي است كه بيمار از آن رنج مي‌برد و خودش از آن آگاه است و به دنبال درمان آن مي‌گردد؛ مانند وسواس، افسردگي و اضطراب. كلمه روان‌شناسي نبايد جنون را به ذهن بياورد. حتي بيماري‌هايي كه در روان‌شناسي باليني قابل درمان هستند، شامل بيماري‌هاي شديد رواني مانند روان‌پريشي يا سايكوز يا جنون نمي‌شوند و روان‌شناسي نقش چنداني در درمان اين اختلالات ايفا نمي‌كند. براي درمان چنين بيماري‌هايي مي‌توان از رويكردهاي متفاوتي استفاده كرد مانند روانكاوي، شناخت درماني و رفتاردرماني.

فرق روانشناس و روانپزشک : روانپزشک

اما یکسری از بیماری های شدید تر هم وجود دارد . در بيماري‌هاي شديد رواني (مانند سايكوز) بيمار معمولا بيماري خود را قبول ندارد و نسبت به درمان مقاومت نشان مي‌دهد. بيماري‌هايي مانند اسكيزوفرني، مانيا (شيدايي) و سايكوز از جمله بيماري‌هاي شديد رواني و همراه با توهم و رفتارهاي غيرعادي هستند. چنين بيماراني به طور اختصاصي توسط روان‌پزشك درمان مي‌شوند؛ نه روان‌شناس. روانپزشک Psychiatrist به پزشکی گفته می شود که در زمینه سلامت روان Mental Health تخصص گرفته است. بیشتر روانپزشکان در زمینه تشخیص و معالجه بیماری های روانی فعالیت دارند. روانپزشکان به طور معمول برای معالجه بیماری های روانی (اختلالات ذهنی) Mental disorders دارو تجویز می کنند. گرچه برخی از بهترین مشاوران روانی Therapists جهان از میان روانپزشک بوده و هستند، روانپزشکان قرن بیست و یکم، به ندرت از طریق مشاوره به کمک بیماران خود می شتابند. بیشتر روانپزشکان یا دارو تجویز می کنند یا به روش های دیگری نظیر شوک الکتریکی ECT متوسل می شوند.  به گزارش آسان طب پزشك با تفاصیل فوق‌الذكر در صورت تمایل ورود به دوره تخصصی برحسب علایق، انگیزه و تجربه ممكن است یكی از رشته‌های بیست و چهارگانه تخصصی را دنبال كند كه ورود به آن نیز مستلزم گذراندن امتحان دشواری است كه مصاف گروهی از برجسته‌ترین پزشكان است. از جمله ممكن است وارد رشته تخصصی روان‌پزشكی شود كه در دوره 4 ساله خود دانش نظری گسترده‌تر و ژرف‌تری را درباره سلامت و بهداشت روان، پیشگیری، تشخیص، درمان و توانبخشی نابسامانی‌ها و بیماری‌های روانی برای او فراهم می‌كند و در طول این مدت برحسب محاسبه، دست‌كم 10 هزار بیمار را در دوره 4 ساله زیر نظر استادان خود در درمانگاه‌ها، بخش‌ها و حتی جایگاه‌هایی چون پزشكی قانونی مورد معاینه و درمان قرار داده است. روان‌پزشك در طول دوره پزشكی عمومی و پس از آن در طول دوره آموزش تخصصی با درمان‌های دارویی، انواع روان‌درمانی و درمان به وسیله تشنج‌زایی برقی آشنا می‌شود و الكتروانسفالوگرافی (ثبت امواج مغزی) و اصول تصویرنگاری مغزی و نیز آزمون‌های روان‌شناسی را می‌آموزد. فرق روانشناس و روانپزشک میتواند این باشد که انواع روان‌درمانی توسط روان‌پزشكان ابداع و به كار گرفته شده است و البته جز این هم نمی‌تواند باشد زیرا این روان‌پزشكان (متخصصان اعصاب و روان) هستند كه با مبتلایان به بیماری‌های روانی سر و كار دارند. پس روان پزشک فردي است كه در رشته پزشكي تحصيل كرده و بعد از اتمام دوره پزشكي عمومي، دوره تخصصي خود را در رشته روان‌پزشكي يا اعصاب و روان گذرانده است. چنين پزشكي براي درمان بسياري از بيماري‌ها ملزم به تجويز دارو است. البته احتمال دارد كه بسته به نوع بيماري، از رفتار درماني، روان‌درماني يا الكتروشوك هم استفاده كند. در بعضي موارد، براي درمان بعضي بيماران مانند بيماران افسرده يا وسواسي، نياز است كه روان‌شناس باليني در كنار روان‌پزشك با هم به درمان بيماري بپردازند. نكته مهم اين است كه روان‌شناسان اصلا مجاز به تجويز دارو نيستند.

نظرات

*

code