کد :23578 06 دی 1394 130 دسته : اخبار پزشکی , سلامت همیار آسان طب

اصطلاح واسکولیت ناشی از افزایش حساسیت hypersensitivity vasculitis برای توصیف ناهمگنی از اختلالات به کاررفته است که با یک سندرم واسکولیتی مشخص می شود و تصور می شود در ارتباط با یک واکنش افزایش حساسیت به دنبال برخورد با یک آنتی ژن – مانند یک عامل عفونی ، یک دارو یا سایر مواد خارجی یا درون زاد – باشد .

واسکولیت

واسکولیت

اصطلاح واسکولیت ناشی از افزایش حساسیت hypersensitivity vasculitis برای توصیف ناهمگنی از اختلالات به کاررفته است که  با یک سندرم واسکولیتی مشخص می شود و تصور می شود در ارتباط با یک واکنش افزایش حساسیت به دنبال برخورد با یک آنتی ژن – مانند یک عامل عفونی ، یک دارو یا سایر مواد خارجی یا درون زاد – باشد . اصطلاحی که برای مشخص کردن این گره ویژه از سندرم های واسکولیت به کار رفته است ، ممکن است تا حدی گمراه کننده باشد ، زیرا بیشتر سایر گروههای سندرم های واسکولیت نیز احتمالا در ارتباط با شکلی از افزایش حساسیت یا واکنش ایمونولوزیک مختل نسبت به آنتی ژنهایی هستند که هنوز هویت آنها تعیین نشده است .

ویژگی و نتیجه مشترک این گروه از بیماری ها عبارت است از درگیری عروق کوچک . اگر چه هر یک از اندام های بدن ممکن است در این نوع واسکولیت مبتلا باشند ، درگیری پوست عمدتا تابلوی بالینی غالب و اصلی بیماری را تشکیل داده و درگیری خارج پوستی معمولا شدت بسیار کمتری از درگیری خارج پوستی در واسکولیت های سیستمیک دارد . زیر گروه های متعدد درون گروه بزرگتر واسکولیت ناشی از افزایش حساسیت قرار دارند .

میزان بروز و میزان شیوع واسکولیت 

اگر چه میزان بروز دقیق این گروه از سندرمهای واسکولیتی نامشخص است ، ولی شیوع آن به وضوح از گروه واسکولیت نکروزان سیستمیک بیشتر است . بیماری می تواند در هر سنی و در هر دو جنس روی دهد . اما میزان بروز زیرگروههای مختلف بیماری در برخی گروههای سنی خاص بالاتر بوده و برخی از زیر گروههای مختلف بیماری در برخی گروههای سنی خاص بالاتر بوده و برخی از زیر گروهها در مردان شایعتر از زنان هستند و بالعکس .

تظاهرات بالینی و آزمایشگاه واسکولیت 

شاه علامت گروه وسیع واسکولیت ناشی از افزایش حساسیت عبارت است از غالب بودن درگیری پوست . ضایعات پوستی ممکن است نوعا به صورت پوپورای قابل لمس ظاهر شوند ، اما سایر تظاهرات بالینی پوستی واسکولیت ممکن است روی دهند (شامل ماکول ، پاپول ، وزیکول ، بول ، ندولهای زیر پوستی ، زخم ها و کهیر راجعه یا مزمن ) .

علیرغم این حقیقت که ضایعات پوستی غالب هستند ، سایر دستگاههای بدن ممکن است به درجات مختلف درگیر باشند و شدت این درگیری می تواند زیر گروه نسبتا مشخص و مجزایی از بیماری را متمایز نماید . حتی در بیماران با درگیری منفرد نسبتا مشخص و مجزایی از بیماری را متمایز نماید . حتی در بیماران با درگیری منفرد پوست ، بیماری ممکن است با علایم و نشانه های سیستمیک مانند تب ، احساس کسالت ، درد عضلانی و بی اشتهایی ، مشخص شود . ضایعات پوستی ممکن است خارش دار یا حتی کاملا دردناک باشند . به گزارش اسان طب همراه با یک احساس سوزش یا گزش . بیشترین شیوع ضایعات در اندام های تحتانی در بیماران غیربستری (متحرک) یا در ناحیه ساکرال در بیماران بستری می باشد که علت آن ، اثرات نیروهای هیدروستاتیک بر روی وریدچه های پس مویرگی می باشد . برخی ضایعات ممکن است با ادم همراه باشند و هیپرپپگمانتاسیون (افزایش میزان رنگدانه) اغلب در نواحی ضایعات راجعه یا مزمن روی میدهد .

منبع :

asanteb.com

نظرات

*

code