خانه / اخبار پزشکی / نکاتی که خانم ها باید درمورد سرطان سینه ها بدانند

نکاتی که خانم ها باید درمورد سرطان سینه ها بدانند

سرطان سینه ها در  بین چه افرادی شایع است؟

 

سرطان های سینه، تومور های بدخیمی هستند که از رشد کنترل نشده سلول ها در سینه بوجود می آیند. این سرطان ها در مرحله اول در مجراهای انتقال دهنده شیر که در دوران شیردهی، شیر را به نوک پستان منتقل می کنند و در درجه دوم در لوبول های سینه که غدد تولید کننده شیر هستند، بوجود می آیند. هر مورد سرطان سینه ویژگی های اختصاصی خود را دارد که ما در این مقاله از آسان طب برای شما عنوان می کنیم.

 

برخی دارای رشد آهسته می باشند، در حالی که برخی دیگر می توانند حالت تهاجمی داشته باشند، بعضی از آن ها حساس به هورمون های استروژن و پروژسترون می باشند، در حالی که برخی دیگر می توانند پروتئین های خاصی را بیش از حد بیان کنند. ویژگی های سرطان سینه ها می توانند برروی انتخاب نوع درمان و توانایی بالقوه بازگشت و عود سرطان تاثیر بگذارند. هر سال در تعداد بیشتری از بانوان در ایالات متحده نسبت به سایر سرطان ها، سرطان سینه تشخیص داده می شود که الیته در این مورد سرطان پوست مستثنی است.

گزارش انجمن سرطان آمریکا (ACS) در سال ۲۰۱۱

 

تشخیص تعداد ۲۳۰۴۸۰ مورد جدید سرطان سینه تهاجمی در زنان آمریکایی و تعداد ۳۹۵۲۰ مورد مرگ در زنان مبتلا بوده است. باید توجه داشت که آقایان نیز می توانند مبتلا به سرطان سینه شوند. گزارش انجمن سرطان آمریکا (ACS) در سال ۲۰۱۱ تشخیص ۲۱۴۰ مورد سرطان سینه در آقایان و ۴۵۰ مورد مرگ در آنان بوده است.

 

 

عوامل خطر زا

 

سرطان سینه ها می تواند در هر سنی بروز یابد، اما خطر بروز ان در خانم های مسن بیشتر است. در حالی که ۵٪ تا ٪۱۰ سرطان های سینه مرتبط با نقص ژنتیکی در یک یا دو مورد ژن های سرطان سینه BRCAI یا 8RCA2امی باشند، بیشتر موارد سرطان سینه به دلایلی رخ می دهد که ما هنوز آن ها را نمی شناسیم. به عنوان یک قاعده کلی، برخی از کسانی که در معرض خطر بالای ابتلا به سرطان سینه می باشند شامل بانوانی است که:
• دارای بستگان نزدیک (مادر، خواهر، عمه یا خاله) که این بیماری را داشته اند.
• بانوانی که قبلا در سینه دیگرشان توده سرطانی وجود داشته است.
• بانوانی که فرزندی نداشته اند.
• بانوانی که اولین فرزند آن ها بعد از ۳۰ سالگی به دنیا آمده باشد.

 

 

الگوی زندگی سالم

الگوی زندگی سالم که شامل ورزش منظم، حفظ وزن مناسب و پرهیز از مصرف الکل است ممکن است خطر بروز سرطان سینه ها را کاهش دهد. تحقیقات جهت شناسایی عواملی که خطر ابتلا به سرطان را افزایش یا کاهش می دهند ادامه دارد، اما اطلاعاتی که بتواند خطر بروز یا ممانعت از بروز سرطان سینه را سبب شود وجود ندارد. مهمترین عوامل موثر در خطر ابتلا به سرطان سینه سابقه خانوادگی (ژنتیک) و در معرض استروژن بودن است.

 

بانوان باید در زمینه تشخیص امکان خطر ابتلا به سرطان سینه با پزشک خود مشاوره و همکاری نمایند. برای مثال خانمی ممکن است عدم استفاده طولانی مدت از درمان جایگزینی با هورمون را انتخاب نماید. خانم هایی که در معرض خطر بالای بروز سرطان سینه هستند ممکن است قادر به مصرف داروی TaIIIOXifen باشند تا میزان خطر در آن ها کاهش یابد، به هر حال Tamoxifen می تواند خطر بروز لخته های خونی،
سرطان آندومتر (رحم) و احتمال بیماری قلبی عروقی را افزایش دهد. بنابراین تصمیم در مورد مصرف داروئی نیاز به ارزیابی دقیق فواید و عوارض آن دارد.

 

پزشک می تواند در مورد سنجش خطرات و مزایای چنین درمانی به بیمار کمک کند.

 

برای خانم هایی که جهش ژنی ( BRCA2 و BRCA l) دارند این جهش ژنی در اغلب موارد با سرطان سینه همراه است. برداشتن سینه (ماستکتومی) پیشگیرانه یک انتخاب است. خانم هایی که این گزینه را انتخاب می کنند و هر دو سینه خود را قبل از بروز سرطان سینه بر می دارند، در باقی عمر از خطر ابتلا به این بیماری در امان خواهند بود. مطالعات نشان داده است که چنین عمل جراحی می تواند خطر توسعه سرطان سینه را تا حدود ۹۰٪ کاهش دهد. سایر خانم ها می توانند گزینه برداشتن یک سینه را بعد از اینکه سینه دیگر آن ها به سرطان مبتلا شد، انتخاب کنند. پزشک می تواند در مورد ماستکتومی پیشگیرانه به بیمار مشاوره بدهد.

 

نشانه ها و علائم سرطان سینه ها

 

خیلی مهم است که همواره به خاطر داشته باشیم بیشتر غده هایی که در سینه پیدا می شوند غیر سرطانی بوده و خوش خیم هستند. همچنین نشانه ها و علائم همراه با سرطان سینه ها ممکن است دلیلی به غیر از سرطان داشته باشند. برخی از علائم و نشانه ها شامل این موارد هستند:
• توده یا بر امدگی در سینه
• فرورفتگی پوست پستان، قرمز یا ضخیم شدن
• انقباض نوک پستان
• تورم و یا درد در پستان
• درد نوک پستان و یا وجود ترشحات
• تورم و یا وجود توده در گره های لنفاوی زیر بغل مجاور پستان
یک نوع نادر سرطان سینه ها ، سرطان التهابی سینه (IBC) است که تشکیل توده نمی دهد. برخی از نشانه های این بیماری، شامل گرمی، حساسیت به لمس، تورم پستان، خارش و ضخیم شدن پوست می تواند شبیه آن هایی باشد که در عفونت سینه دیده می شود.

 

 

تشخیص اولیه سرطان سینه ای که در مراحل اولیه تشخیص و درمان می شود

 

می تواند در بیش از ۹۰٪ موارد بهبودی یابد. ابزارهای تشخیص اولیه شامل معاینه سینه توسط خود فرد، ارزیابی های بالینی سینه و ماموگرام هستند. انجمن سرطان آمریکا (ACS) توصیه می کند که:

• بانوان در سنین ۲۰ سالگی و بیشتر هر ماه سینه های خود را معاینه و بررسی نمایند.

• خانم ها در دهه ۲۰ و ۳۰ سالگی خود باید تحت معاینه بالینی قرار گیرند و این امر را بعنوان معاینه منظم حداقل هر سه سال یک بار انجام دهند.

• خانم ها در سن ۴۰ سالگی و بیشتر باید هر سال یک مورد ماموگرام داشته باشند.

 

 

پزشکان به ارزش ماموگرافی در غربالی گری سرطان سینه ها اذعان دارند

 

اما یک اجماع جهانی در مورد اینکه چه وقت بایستی این بررسی شروع شود ودر چه زمان هایی تکرار گردد وجود ندارد. اداره خدمات پیشگیرانه ایالات متحده توصیه های خود را در مورد استفاده از این متدهای غربالگری در نوامبر ۲۰۰۹ به روز رسانی کرد. برپایه این مرور علمی، آن ها دیگر غربالگری های ماموگرافی را برای خانم های زیر ۵۰ سال توصیه نمی کنند و در عوض توصیه می کنند که ماموگرافی منظم و روتین هر دو سال یک بار برای خانم های ۵۰ تا ۷۴ ساله انجام نمود.
در جولای ۲۰۱۱، کالج آمریکایی متخصصان زنان و زایمان ( ACOG) راهنمائی های جدید غربالگری سرطان سینه را منتشر کرد و غربالگری ماموگرافی را برای خانم ها در شروع سن ۴۰ سالگی بطور سالانه توصیه نمود.
این توصیه ها جایگزین موارد قبلی شد که ماموگرافی یک تا دو سالانه را در خانم ها با شروع سن ۴۰ سالگی و سالیانه را در خانم ها با شروع سن ۵۰ سالگی توصیه می نمود. بانوان باید در مورد ارزیابی میزان خطر بررسی بروز سرطان سینه ها و مشخص کردن تعداد دفعات غربالگری با پزشک خود مشاوره و همکاری نمایند. ممکن است به خانم هایی که دارای عوامل خطرزای مشخصی هستند توصیه شود که در سنین پائین تر و به تعداد دفعات بیشتر با بررسی های تکمیلی از قبیل اسکن های تصویربرداری تحت غربالگری قرار گیرند.

 

راه های درمان

 

اگر تشخیصی پاتولوژیست، سرطان سینه ها باشد، در آن صورت آزمایش های متعددی وجود دارد که ممکن است بر روی سلول های سرطانی بافت انجام شود. نتایج حاصل از این آزمایش ها پیش آگهی بیماری را نشان می دهد و به انکولوژیست ( متخصص سرطان ) در انتخاب نحوه درمان کمک می کند و HER-2/neu و گیرنده های استروژن و پروژسترون مفیدترین آن ها هستند.

 

HER2/neu یک انکوژن همراه بارشد سلولی است. سلول های اپیتلیال طبیعی دارای دو کپی از ژن HER2/neu هستند که مقادیر کمی از پروتئین HER2 را بر روی سطح سلول های خود تولید می کنند. در2۰ تا ۳۰ درصد سرطان های بدخیم سینه، ژن HER2/neu تکثیر یافته و پروتئین آن بیش از حد بیان می گردد. این تومورها به داروهایی جواب می دهند که بطور اختصاصی به پروتئین های بیش از حد بیان شده، باند می شوند. داروی شیمی درمانی بنام (aStuzumabا) llerceptin گیرنده های پروتئین را بلوکه کرده، تکثیر ادامه دار و رشد تومور را مهار می کند.

 

در خانم هایی که ژن HTTR2/neu تکثیر یافته، به داروی هرسپتین خوب جواب داده و پیش آگهی بیماری در آن ها خوب است. • میزان گیرنده های استروژن و پروژسترون (ER .PR) بعنوان نشانگرهای پیش آگهی دهنده، مهم هستند.

 

 

سلول های سرطان سینه

 

دارای گیرنده های استروژن و یا پروژسترون هستند، می توانند به استروژن و یا پروژسترون باند شوند. این هورمون های زنانه رشد سلول ها را افزایش داده و می توانند باعث رشد سلولهای سرطانی دارای گیرنده های استروژن و پروژسترون شوند. هرچه درصد سلول های سرطانی که دارای گیرنده های مذکور باشند بیشتر باشد و به همین ترتیب هرچه تراکم بیشتری بر روی سلول ها داشته باشند ( تعداد گیرنده ها در سلول ) پیش آگهی بیماری بهتر است. این موضوع بخاطر آن است که سرطان های وابسته به هورمون اغلب به درمان های هورمونی پاسخ خوبی می دهند.

 

 

پایش درمان

 

آزمایش های خون برای ارزیابی درمان (جواب و یا عدم جواب تومور به درمان و یا عود بیماری ) بکار می روند. برخی از این آزمایش ها ممکن است برای خانم هایی درخواست شود که ریسک زیادی برای ابتلای به سرطان پستان دارند تا مشخص شود که آیا این احتمال در آنان منشا ژنتیکی دارد یا خیر. • 5-3 CA l( یا 27.29 CA) تومور مارکری است که به فواصل پس از درمان برای پایش درمان و نیز جهت بررسی عود سرطان سینه درخواست می شود. این تومور مارکر بعنوان تست غربال گری سرطان سینه ها به کار نمی رود اما می توان از آن برای وجود سرطان در بانوانی که قبلا بوده اند استفاده کرد.

 

 

 

درمان

 

در بیشتر موارد سرطان سینه با عمل جراحی و خارج کردن توده سرطانی تا آنجایی که امکان داشته باشد و سپس استفاده از یک یا چند روش درمانی دیگر برای کشتن یا کنترل سلول های سرطانی باقیمانده درمان می شود.
لومپاکتومی (Lumpectomy ) عمل جراحی است که در آن بافت سرطانی برداشته می شود در حالی که مابقی بافت سینه دست نخورده باقی می ماند. ماستکتومی       (Mastectomy ) عمل جراحی وسیع تری است اما می تواند در میزان بافت برداشته شده سینه و یا بافت های کناری متفاوت باشد. گرچه ماستکتومی سابقا درمان ترجیحی حتی در مرحله اولیه سرطان سینه بود، ولی امروزه روش های درمانی زیادی در اختیار است.
لومپکتومی و پرتودرمانی متعاقب آن ثابت کرده که به اندازه ماستکتومی در درمان بسیاری از سرطان های سینه در مرحله اولیه موثر بوده است. در انجام لومپکتومی یا ماستکتومی، پزشک ممکن است بخشی و یا تمامی غدد لنفاوی زیر بغل را بردارد و برای بررسی میزان گسترش سرطان، درخواست آزمایش پاتولوژی نماید. استفاده از پرتودرمانی، شیمی درمانی و سایر درمان های دارویی دیگر بستگی به شخص بیمار، خصوصیات سرطان و میزان گسترش سرطان دارد. درمانهای دارویی ممکن است شامل تاموکسیفن، مهارکننده های حلقوی و سایر داروهای ضد استروژنی باشد که سرطان های حساس به هورمون را هدف قرار می دهند.

 

آن هایی که پروتئین HER2/neu را بیش از حد بیان می کنند ممکن است از درمان با هر سپتین (traStu/umab) سود ببرند. دامنه وسیعی از تحقیقات جدید در مقوله درمان سرطان سینه انجام می شود و پزشک بهترین منبع اطلاعات در باره انتخاب درمان است. داروهای جدیدی با عوارض جانبی کمتر از درمان های رایج در حال عرضه هستند. همچنین داروهای امید بخش هدف گیرنده ی ژن و واکسن هایی وجود دارند که سابقا در موارد محدود و یا بصورت آزمایشی مورد استفاده قرار می گرفتند.

 

 

سپاس از همراهی شما

درباره ی خانم جهانگیری

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code