طبقه بندی انواع سبزیجات و تاثیر پخت سبزیجات - آسان طب
سه شنبه 30 آبان 1396
خانه » تغذیه » طبقه بندی انواع سبزیجات و تاثیر پخت سبزیجات

طبقه بندی انواع سبزیجات و تاثیر پخت سبزیجات

انواع سبزیجات به دسته های مختلف تقسیم می شود. در یک دسته بندی انواع سبزیجات به دسته های عطر دار ، بی عطر و … تقسیم می شود. در تقسیم بندی دیگر انواع سبزیجات با توجه به بخش خوردنی آن به دسته های ریشه خور ، ساقه خور و … تقسیم می شود. سبزی ها چه خام و چه پخته برای سلامتی و درمان اکثر بیماری ها مفید هستند.

انواع سبزیجات
انواع سبزیجات

انواع سبزیجات

در این مطلب از مجله پزشکی آسان طب درباره طبقه بندی انواع سبزیجات و نوع پخت آن ها صحبت میکنیم.

مصرف انواع سبزیجات در نقاط مختلف جهان متفاوت است، از این جهت طبقه بندی خاصی برای آنها در نظر گرفته نشده است.

با این حال در بعضی از کتب تغذیه این دسته از خوراکی ها را برحسب آنکه، ریشه، ساقه یا برگ آنها مصرف می شود گروه بندی کرده اند.

انواع سبزیجات

طبقه بندی انواع سبزیجات

به طورکلی انواع سبزی ها را میتوان به ۶ گروه طبقه بندی کرد که شامل:

۱- سبزی هایی که ریشه آنها مورد مصرف قرار می گیرد مانند: هویج، چغندر، شلغم، ترب و پیاز

۲- سبزی هایی که ساقه آنها خورده می شود مانند: کرفس، مارچوبه و غیره

۳- سبزی هایی که برگ آنها قابل استفاده است مانند: کاهو، کلم، اسفناج و ….

۴- سبزی هایی که گل آنها به مصرف می رسد مثل گل کلم و گنگر فرنگی

۵- سبزی هایی که میوه آنها برای تغذیه به کار میرود مانند خیار، گوجه فرنگی، کدو، بادمجان، لوبیا سبز و….

۶- انواع قارچهای خوراکی.

ترکیب سبزی ها برحسب نوع آنها خیلی متفاوت است و نمی توان آنها را برحسب حدود ترکیب آنها دسته بندی کرد.

مصرف سبزی ها به علت ویتامین، املاح و سلولزی که دارند برای انسان ضروری است. سلولز سبزی در روده بزرگ به کمک باکتری ها تا حدودی قابل جذب است.

جذب سلولز در بدن باعث ازبین رفتن بیماری هایی مانند یبوست شدید ، نفخ، عدم ترشح شیرهٔ معده و بیماری های پانکراس میگردد.

مقدار سلولز سبزی ها حدود ۸ گرم درصد است که از ۱/۵ گرم درصد شلغم  تا ۱۶ گرم درصد  برگ کلام  تفاوت می کند.

انواع سبزیجات

اثرات پخت انواع سبزیجات

۱- بیشترین ماده معدنی در انواع سبزیجات و حبوبات معمولا پتاسیم است. بنابراین ماده معدنی که مقدار آن از حیث کمیت بیشتر از سایر مواد معدنی در اثر پختن در آب، زیاد از دست می رود، پتاسیم است.

۲- بعد از پتاسیم مواد معدنی دیگری که در جریان پختن از سبزی ها خارج شده و داخل آب پختن می شود، سدیم، کلر، گوگرد، منیزیم و فسفر است.

در زمان پختن سبزی مقدار سدیم و کلر موجود در سبزی کاسته می شود که با افزودن مقداری نمک به آب آن این کمبود را جبران می نماید.

در مواردی که رژیم غذایی بدون نمک یا کم نمک توصیه شده، توجه شود که اضافه کردن نمک به سبزی اثر آن را تشدید می کند.

۳- کلسیم سبزی تقریباً در آب پختن وارد نمیشود و فسفر هم کم وارد می شود و آهن هم به مقدار کمی در آب وارد می شود، بنابراین عوض کردن آب پختن سبزی ها اثری در کاهش کلسیم و آهن ندارد.

۴- مشهور است که پختن سبزی در آب زیاد موجب کاهش شدید ویتامین های سبزی می شود ولی تجربیات زیادی نشان می دهد که کاهش ویتامین ها در اثر حرارت زیاد در دراز مدت بیشتر از پختن سبزی ها با حرارت کم در مدت طولانی است، پس حرارت بالا از بین رفتن ویتامین ها را افزایش می دهد،

البته اگر آب پختن نیز خیلی زیاد باشد در اتلاف ویتامین های محلول در آب تأثیر بیشتری می گذارد و تا ۵۰٪ ویتامین ها ممکن است از دست برود.

۵- برای مصرف سبزی های نرم و تازه و آبدار احتیاج نیست که با روش پختن با آب زیاد، مواد معدنی آنها رقیق شود و به طور کلی سبزی هایی که برداشت آنها پس از زمستان و پس از فصول پر باران است که آب کافی خورده اند نیازی به پختن با آب ندارند.

همچنین ببینید

مضرات گوشت قرمز

ایا میدانید مضرات گوشت قرمز برای بدن چیست ؟

مضرات گوشت قرمز موضوع این بخش از مجله پزشکی آسان طب است. گوشت قرمز برای …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code