تحرک بدنی و تاثیر آن در سلامت بدن و قلب - آسان طب

تحرک بدنی و تاثیر آن در سلامت بدن و قلب

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars
Loading...

چنانچه تحرک بدنی در اوقات فراغت در کاهش وزن هم تأثیر نداشته باشد، لااقل برای زندگی سالم ضروری است. مطالعات علمی روی ورزشکاران نشان می دهد که اندازه قلب متناسب با نیاز بزرگ می شود، به همین گونه اندازه قلب در شرایط آسیب دیدگی عروق قلب و کمبود تحرک بدنی نیز کوچک می گردد. قلبهای کوچک تمرین نکرده که در مشاغلی با کارهای سبک فراوان یافت می شود، هنگام فعالیتهای بدنی غیرعادی درد می گیرند، درد مذکور مربوط به عروق قلب است که می تواند به انفارکتوس قلبی و مرگ منتهی گردد. بدین سبب حتی در ورزش مدارس نیز باید جانب احتیاط رعایت شود. در ورزش هم نباید اصرار داشت که یا بطور کامل و یا هیچ ، بلکه در حد معقول.در اثر تحرک بدنی نه تنها کلسترول HDL که عامل باز دارنده انفارکتوس قلبی است افزایش مییابد، بلکه اثر دیگری مشابه اثر داروهای بتا بلوکر در گردش خون ایجاد می گردد که امروز به منظور جلوگیری از انفارکتوس نیز از آنها استفاده می شود. بسیاری از اختلالات ضربان قلب بخصوص آنهایی که از نوع عصبی است، می توانند با ورزش از میان برداشته شوند.

تحرک بدنی

تحرک بدنی و بهبود قلبی

به گزارش مجله پزشکی آسان طب غالباً کاهش وزن تعجب آوری که مثلاً بعد از بازی فوتبال یا دو طولانی مشاهده می شود، ناشی از عرق کردن و از دست دادن آب بدن است ولی در بیشتر موارد فقط به مقدار ناچیزی از مواد حقیقی بدن کم می شود. براساس تجارب حاصل ، در بازی فوتبال ممکن است تا ۳ کیلوگرم، در دو ۱۰۰۰۰ متر تا ۱/۵ کیلوگرم و در اسکی بازی بیش از ۱۰ کیلومتر تا ۱ کیلوگرم از وزن بدن کاسته شود.محققان با بررسی هزاران مورد ثابت کردند که در یک قلب سالم رابطه محکمی بین اندازه قلب و توانایی انجام فعالیت بدنی وجود دارد. هر چقدر قلب سالم بزرگتر باشد، به همان نسبت بدن سالمتر و خطر سکته قلبی کمتر است . بنابراین با تمرینات ورزشی میتوان به بزرگ شدن قلب کمک کرد، در حالی که استراحت بدنی، مثلا زمین گیرشدن در اثر بیماری ، موجب کوچک شدن قلب در مدتی کوتاه می گردد و در نتیجه توانایی انجام فعالیت بدنی کاهش مییابد. بدون تردید یافته مذکور نتیجه خدمات عامه پسند و پذیرفته شده رایندل است که به وسیله بررسیهای متوالی روی ورزشکاران پرکار به اثبات رساند که قلب بزرگ - قلب ورزشکاران در واقع بزرگتر از قلب سایر انسانهاست - الزاماً نباید بیمار باشد، بلکه می تواند از کارآئی به مراتب بالاتری برخوردار باشد. قبل از این چنین تصور می شد که هر قلب بیماری بزرگ می شود و از این امر نیز نتیجه گیری می شد هر قلب بزرگ شده ای الزاماً بیمار است. البته رابطه نزدیک بین بزرگی قلب و توانائی انجام فعالیت در مورد بیمارانی که از ناراحتی های قلبی واقعی رنج میبرند مصداق ندارد. یا این که قلب برای تولید راندمان خاصی بزرگ شده یا این که بزرگ شدن آن مربوط به کاهش راندمان قلب است.

بی تحرکی و قلب بزرگ

تحرک بدنی

بدین ترتیب یک قلب معیوب با ماهیچه های شدیداً آسیب دیده می تواند به بزرگی قلب یک راننده اتومبیل کورسی تور فرانسه یعنی دارای حجمی معادل ۱۳۰۰ سانتیمتر مکعب باشد، در حالی که کارآیی شخص بیمار حتی به ۱۰٪ کارآیی ورزشکار هم نرسد. اصطلاح قلب کم کار یعنی این که قلب به عنوان موتور پمپ گردش خون (سیستم ترانسپورت) در حد کافی وظیفه خود را انجام ندهد. چنین حالتی ممکن است در هنگام استراحت یا در حین انجام فعالیت بدنی پیش آید. علت اصلی این بیماری در افراد مسن عمدتاً نارسایی گردش خون در ماهیچه های خود قلب است . علاوه بر این زخمهای چرکی و تظاهرات دژنراتیو (علائم استهلال) نیز ممکن است در بروز این بیماری دخالت داشته باشند و اما بیماری دریچه های قلب که منجر به تنگی و یا بسته شدن دریچه ها می گردد نیز می تواند به عنوان مسئول معرفی گردد. قلب کم کار که امروز در مدیران و مسئولان مشاهده می شود، وضعیتی را به وجود می آورد که در آن ماهیچه و دریچه های قلب کاملاً سالمند ولی قلب به عنوان موتور پمپ واقعی خود هماهنگ نبوده، کوچک شده و در پمپاژ خون ناتوان گردد. بنابر این تشخیص بیماری قلب کم کار و قلب ضعیف بسیار حائز اهمیت است، زیرا معالجه آنها کاملاً متفاوت می باشد. بدین طریق که افراد دارای قلب بیمار باید در تختخواب استراحت نموده و با مصرف دارو معالجه شوند، در حالی که برای بیماران دارای قلب کم کار که غالباً از درد مشابه بیماران قلبی شکایت دارند تحرک بدنی به عنوان وسیله درمان انتخاب می شود. مشخص شده که با مشکلات مورد بحث در ارتباط با اندازه قلب و کفایت خون رسانی به وسیله انجام یک ساعت ورزش روزانه و ورزش در تعطیلات آخر هفته بخوبی می توان مبارزه نمود.

تمرینات روزانه موثر برای بهبود قلب

تحرک بدنی

تنها نکته مهم این است که در هنگام ورزش قلب باید به طپش درآید، طپش نشانه آنست که به قلب واقعاً فشار وارد میآید. تمام افراد میبایست تمرینات صبحگاهی زیر را جزء وظیفه به حساب آورده و هر روز آنها را انجام دهند:

  • ۳۰ بار خم کردن زانوها .
  • ۳۰ بار از حالت نشسته روی پنجه پاها بیرون پریدن .
  • دو طولانی در باغچه منزل .
  • شنای صبحگاهی و غیره
  • بین هر تمرین چند دقیقه استراحت (تمرینات بینابین).

برعکس ورزش تعطیلات آخر هفته میبایست بر پایه شوق و علاقه استوار باشد. یعنی ورزشهای مسرت بخشی که با آن نگرانی و عصبانیت روزانه به دست فراموشی سپرده شده و در ضمن تمرینات فشرده در هوای آزاد نیز انجام شده باشد، مانند قایق رانی، شکار، مهاجرت و غیره.تحرک بدنی اجباری بندرت برای مدتی طولانی ادامه می یابد. فقط افراد معدودی یافت می شوند که در تعطیلات آخر هفته «دستور پزشک» در مورد ۳ ساعت پیاده روی روزانه را اجرا کنند. برای رفتن به محل کار بهتر است از دوچرخه استفاده شود . افرادی که بکارهای نشسته اشتغال دارند می بایست در طول مرخصی سالیانه تحرک بدنی را بر استراحت و بیکاری ترجیح دهند.حداقل توصیه این است که :هفته ای ۳ بار و هر بار ۱۰ تا ۱۵ دقیقه فعالیت ورزشی تا هنگامی که ضربان قلب به ۱۸۰ منهای سالهای عمر برسد. افراد مسن تمرین نکرده می بایست قبلاً به وسیله پزشک مورد معاینه قرار گیرند. شدت و مدت تحرک بدنی می بایست مشخص باشد. بدین منظور از ضربان قلب به عنوان یک معیار مناسب استفاده می شود. برای گروههای سنی مختلف معیارهای تجربی در اختیار می باشد . در بیماران جوان ضربان قلب مجاز است به بیش از ۱۵۰ نیز برسد . البته تمرین روزانه بهترین وسیله برای ارزیابی است . متوسط فرکانس ضربان قابل تحمل در افراد سالم:

  • تا ۳۰ سالگی صدو سی ضربه / دقیقه
  • تا ۴۰ سالگی صدو بیست و هفت ضربه / دقیقه
  • تا ۵۰ سالگی صدو بیست و سه ضربه / دقیقه
  • تا ۶۰ سالگی صدو هجده ضربه / دقیقه
  • تا ۷۰ سالگی صدو یازده ضربه / دقیقه
  • تا ۸۰ سالگی صدو سه ضربه / دقیقه

ورزش های دینامیک در افراد مسن

تحرک بدنی

امروز علاوه بر این به نوع ورزش مثلا ورزشهای به اصطلاح دینامیک با تمرینات آمادگی نیز توجه می شود. این گونه ورزش شامل دوندگی در جنگل ، شنا، دوچرخه سواری ، اسکی بازی و غیره می باشد. چنین ورزشهائی می توانند به وسیله بیماران فشار خونی و افراد مسن نیز اجرا شوند. در صورت اجرای منظم و مداوم تمرینات ورزشی ، توصیه می شود که سالی یکبار نیز ارزیابی پزشکی انجام گردد. دقیقاً عکس این موضوع در مورد افراد مسن و بیماران فشار خونی مصداق دارد، زیرا این گونه افراد می بایست از انجام هرگونه ورزشی که به زور و سرعت نیاز دارد، مانند فوتبال، دویدن سریع و شنا کردن روی زمین و غیره خودداری کنند. چنین افرادی مجاز نیستند به منظور دستیابی به یک رکورد ورزشی حتی خود را در بوته آزمایش قرار دهند، زیرا خطر افزایش ناگهانی ضربان قلب و فشار خون وجود دارد. بیماران فشارخونی غالباً در اثر چنین اقدامی خود را در معرض خطر سکته قلبی قرار می دهند و افراد مسن بیشتر به بیماریهای عضوی مانند جابجایی و انحراف مهره های ستون فقرات یا تغییرات ریوی مبتلا می شوند، زیرا توان تحمل چنین فشاری را ندارند . مواردی از مرگ و میر ناگهانی و تکان دهنده نیز اتفاق افتاده است، در این مرگ و میرها ورزشکارانی مشارکت داشته اند که بیش از ده ها سال تمرینات ورزشی انجام داده و در سنین پیری هنگام ادامه ورزش به علت تغییرات ریوی ناشی از پیری (آمفیزم کیسه های ششی) که با آن حساب نکرده بودند، به پارگی ریه مبتلا شده و بطور ناگهانی مرده اند. استفاده از مچ بند به منظور تمرینات ورزشی برای تقویت بازوان و ستون فقرات موجب آسیب دیدگی نخاع و در سنین پیری باعث کمردردهای شدید می گردد.

منبع:https://asanteb.com

 

برچسب ها
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars
Loading...

مقالات پیشنهادی جهت مطالعه ی شما

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars
Loading...